Mæling á líkamshlutföllum.
Ummál ákveðinna svæða/punkta á líkamanum er mælt með málbandi. Byrjið á að merkja mælipunktana. Við mælingar er mikilvægt að málbandið sé lárétt og að það liggi þétt að húðinni. Það ætti ekki að vera of þröngt svo að húðin fellist og ekki of laust svo að bil myndist á milli húðarinnar og málbandsins. Íþróttamaðurinn ætti að vera í þröngum fötum eða eins litlu og mögulegt er við mælingar.
Sumir af algengustu mælipunktunum eru:
Mitti
Tekið á þrengsta punktinum. Ef þetta er ekki augljóst, takið þá punktinn fyrir lægsta rifbeinið og
hæsta punkt mjaðmarbeinsins og mælið þar á milli.
MJAÐM
Mælt yfir stærsta punkt rassvöðvans
Brjóst
Tekið beint fyrir ofan bringubeinið. Hendur ættu að hanga afslappaðar meðfram hliðum líkamans.
Armur (afslappaður og spenntur)
- Armurinn er afslappaður og hangir meðfram hliðum líkamans.
Ummálið er tekið í miðjum tvíhöfðavöðvanum. - Armurinn er haldinn stífur með 90 gráðu horni við olnbogaliðinn. Armurinn er hámarksspenntur og
Ummálið er mælt á stærsta punktinum, beint fyrir ofan tvíhöfðavöðvann.
Læri
Íþróttamaðurinn stendur með fæturna örlítið í sundur. Ummálið er mælt um það bil tveimur sentímetrum fyrir neðan rassvöðva. Þessi tegund mælinga gefur enga marktæka vísbendingu um hlutfall líkamsfitu en er góður mælikvarði þegar kemur að því að mæla hlutföll líkamans. Samsetning ummálsmælinga og þykktarmælinga getur gefið góða mynd af dreifingu vöðva og fitu líkamans.
Það mikilvægasta fyrir áreiðanlega niðurstöðu er að mælingarnar séu teknar á sama stað öðru hvoru. Vinsamlegast athugið hvaða punktar eru mældir og hvort frávik séu frá stöðluðum punktum. Málband úr málmi er æskilegra þar sem málband úr plasti/efni slitna með tímanum og ætti að athuga þau reglulega.